www.mirjan-milosierdzie.pl

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12

Z.4. Duchowe nauki o.Pio

W zeszycie czwartym zebrano przesłania przekazane przez ojca Pio. Mają one charakter pouczeń duchowych odnoszących się do wszelkich problemów naszej codzienności. Niektóre z nich są dla nas oczywiste, ale albo zapomniane, albo celowo pomijane. Przekazywane przez. o. Pio prawdy dotyczą tego, co zawarte jest w Słowie Bożym, a zarazem są one prawdami osobiście doświadczonymi, przeżytymi przez niego, dzięki czemu nabierają świeżości, realności i wiarygodności. Prawdy te są przekazywane z perspektywy wyższych sfer duchowych – z niebiańskich rejonów, co nadaje im wartość szczególną. Wobec powyższego nasuwa się zasadnicze pytanie: jaki jest cel naszego życia, po co jesteśmy na tym ziemskim padole, dokąd zmierzamy oraz czego Pan Bóg od nas oczekuje.


3. Potęga Miłości Miłosiernej

sł. B. o. Pio: Jesteście zbawieni ci, którzy myślą, że nie są zbawieni. Ci grzesznicy, którzy utkali swoje życie z samych grzechów, ci, którzy myślą, że nie ma dla nich zbawienia – oni są zbawieni, jeśli przyjdą pod krzyż i uproszą dla siebie przebaczenie, omycie Krwią Chrystusa Pana, Wybawiciela i Odkupiciela, Jedynego Boga, prawdziwie miłującego. W tej cudownej Miłości ofiarnej wszystko się stało dla was ludzi, choć zrozumieć nie możecie, bo tajemnicą wielką to jest. Bożą tajemnicą – Ofiara Syna. To wszystko z Miłości do was. Chciejcie to zrozumieć i przychodźcie do Niego jak do Miłości, jak do Boga Ojca, jak do Brata, jak do Tego, który najbardziej ukochał każdego z was. Zawsze w miłości jest ofiara. Tę ofiarę złożył Syn Boży na krzyżu Swoim, choć wiedział, jakie męki będzie przechodził za nas wszystkich.
W grzechu i w brudzie jesteście na ziemi i nie rozumiecie czym jest Krzyż, Męka Chrystusa Pana i nigdy tego nie zrozumiecie! Ale gdzie wiara wasza? Wiara wasza z krzyżem zespolona; w krzyżu ona, gdzie wybawienie w krzyżu na każdego czeka. Wasza wiara słaba, wasza wiara nikła. Jednostki tylko wierzą. Dlaczego nie idziecie za Chrystusem w ten czas postu?... Dlaczego nie chcecie Mu pomóc, gdy On was pragnie, pomocy waszej? Wspomóżcie Go, On tego pragnie. Wspomagajcie, bo tego sobie życzy, abyście wspomogli cierpiącego, niosącego krzyż – krzyż grzechów waszych. Idźcie za Nim i wołajcie, wołajcie głośno, aby usłyszał, jak bardzo jesteście grzeszni. On was wyzwoli, gdy przyjdzie czas Jego konania na krzyżu, Jego Ofiary, a potem Zmartwychwstania. To dla was ta ofiara Miłości na krzyżu, to dla was wszystko. Co miał – oddał. Między Niebem a ziemią – Chrystus Pan. To do Niego uciekajcie się w swoich godzinach trwogi, niepokoju, rozpaczy, w zwątpieniach, w chwilach niepewności i proście Go, aby na was spojrzał z tego krzyża.
A gdy Miłością was napełni, bo sama Miłość w Nim, ofiarna Miłość, to staniecie się dziećmi Jego tak, jak On pragnie. Ale stańcie pod krzyżem, by was usłyszał, by zobaczył, że oddajecie wszystko z siebie, wszystko, co macie, by Go pocieszyć! I proście o Krwi kropelkę, by was omył i umocnił. I patrzcie na Niego, jak za wasze krzywdzące przewinienia, krzywdzące Jego, Boga Człowieka, odpłaca Miłością samą, odpłaca wszystkim, którzy przyjdą, tą Miłością z krzyża, najpiękniejszą Miłością, najmocniejszą, którą dla was ma. Mówcie Mu o wszystkim pod krzyżem Jego, aby nic nie zostało w duszy waszej jak kamień ciążący. Nic nie może zostać, wszystko oddajcie, a On – Jezus ukrzyżowany, Miłość sama, zabierze, by przemienić wasze życie, abyście godnie mogli żyć na tym świecie, i aby Jego Miłość rozlewała się w waszych sercach. Tę Miłość wam daje, cudowną Miłość krzyżową, którą przemienia świat, bo wielka moc działania tej Miłości dla każdego grzesznika. Jego Krzyż to krzyż z zebranych waszych krzyży. On dźwiga każdego krzyż na Swych Ramionach, On – Jezus Chrystus! Wszystkie troski i zmartwienia składajmy Jemu. On zabiera. To nie wy niesiecie, tylko On je zabiera. Tak wam pomaga, dzieciom Swoim, aby każdy, kto idzie za Nim, był wspomagany.
Tak, dzieci moje, to jest Miłość, to jest Miłość Boża, którą poznać może każdy, jeśli się zbliży do krzyża i ofiaruje wszystko.

1. Jak zbliżyć się do Krzyża świętego

sł. B. o. Pio: Był taki moment, gdy prowadziłem was drogą krzyżową do Niego, do Króla Świata, uczyłem jak iść do Niego. Teraz nauczę, jak zbliżyć się do Krzyża św., czego potrzeba, by być z Jezusem, Panem naszym, bardzo blisko, tak jak On tego pragnie od was. Matka, Najświętsza Panienka, prosi dzieci Swoje, by nie odstępowały od Jezusa Pana. Ona wie, że przejść tę drogę każdy musi. Droga ta, za Krzyżem Jego, staje się lżejsza, gdy połączone ślady twoje z Jego śladami, gdy połączone cierpienie twoje z Jego cierpieniem, gdy boleści są wspólne, a krzyże różnego ciężaru. Jezus Chrystus w Miłości Swej dojrzy zawsze tego, który udźwignąć nie może swej boleści w krzyżu niesionej, ale niech idzie za Panem cierpiącym i woła, by choć spojrzał na niego, dźwigającego i utrudzonego. Pan usłyszy i dojrzy, a gdy dojrzy, da pomoc a nawet Sam weźmie twój krzyż i poniesie ze Swoim na Golgotę.
Jego Krzyż mieści wszystkie krzyże ziemskie. Cierpienia całego świata są w nim zawarte. On scalił wszystko w jeden krzyż, który wybawił nas przez Miłość Jezusową, najpiękniejszą, bo ofiarną, za nas poniesioną dla wybawienia z grzechów naszych, omywającą i zbawienną. W tej ofierze krzyża znajdziemy się wszyscy, ale iść trzeba za Panem, który jest Miłością, za Tym, który woła, umęczony i udręczony, a spogląda komu z was pomóc trzeba, choć wy zadajecie Mu ciosy i potwarze. On, w dobroci Swej i Miłości bez warunków, daje pomoc i koi cierpienie. W Jego Miłości znajdziesz pomoc, ulgę w cierpieniu, ale ty też dawaj Mu swą miłość i ufaj, że On nigdy nie zawiedzie, nigdy nie odepchnie i nie zapomni. To Pan Cudowny, Bóg prawdziwie, dobro z miłością, litością, wspaniałomyślnością, radością, życzliwością, z pokojem w pojednaniu naszym. On wszystkim dla nas, bo Wybawiciel, Odkupiciel i Zbawca szukający serc ludzkich dla zbawienia was wszystkich. Ufajcie Mu, ufajcie nie przestając, bo wielką chwałę oddawać tym możecie Synowi Bożemu, naszemu Panu.
Jest jedna droga wybawienia od grzechów i zaniedbania duchowego, to droga krzyża Pańskiego. Jeśli trudno iść tobie tą drogą, duszo droga ziemska, słuchająca, to próbuj odwołać się do Mateńki Jego a naszej Matuchny. Ona, wspierająca i troskliwa, nie opuści dziecka Swego a wspomoże. I dokona, że w bliskości Jego dziecko będzie wspomagane, a zbliżone i ogarnięte pomocą miłosierną. Szukajcie drogi zbliżenia. To w sercach waszych dzieje się, to serca wasze przyjmują lub oddalają łaski wam przydzielone. Nie oddalajcie się zbytnio z drogi waszej za Krzyżem Jego świętym, nie oddalajcie. Idźcie blisko i słuchajcie co wam mówi, bo mówić będzie i mówi do każdego z was. Jedni zrozumieją, inni nic wiedzieć nie będą. To będą ci, którzy serca nie otworzyli do końca lub też ci, którzy zamotani w ludzkie, światowe sprawy, nie mogą słyszeć, bo w nich trwa chaos myśli. Idźcie blisko, bo usłyszycie, dokąd was prowadzi i co wam obiecuje. Choć niektórzy wiedzą, to jednak słuchajcie uważnie, dla każdego ma inne Słowo Swoje i przeznaczenie.

10. Porozumiewanie duchowe i rola Aniołów Stróżów

sł. B. o. Pio: …Wy duchowo możecie porozumiewać się, gdy duch wasz czysty i w miłości cały. Te sprawy porozumienia między wami, porozumienia nie telefoniczne, a duchowe, istnieją! Dusza duszy przekazać może bardzo wiele, a słyszalne słowa wasze w sercach. Tą drogą wiele uczynić można dla drugiego, dla bliźniego swego. Weźcie zawsze swych Aniołów Stróżów, którzy przy was nieustannie, a oni nosicielami wiedzy waszej będą. Oni to, w przedziwny, sobie tylko znany sposób poradzą temu, by porozumienie zaszło między wami. Oni to z drugimi porozumieć się mogą między sobą. Wołajcie tylko i upraszajcie, by taki przypadek ich porozumienia zaistniał. Na płaszczyźnie ich ugody dojdzie do porozumienia między duszami ziemskimi. Wykorzystujcie te możliwości w waszym życiu, by stało się lepsze, piękniejsze, a z pomocą tych istot, które cudowny Pan daje każdemu z was. Niekiedy anioły wasze odstręczone od was, a przez was, z waszej woli, często im nie uległej, a przeciwnej. Oni, stróżowie, oczekujący w cierpliwości, ostrzegający, chroniący, nadal bez gniewu swego, lecz odsunięci, odepchnięci, nie mogą spełniać swej roli. Wasza wola, by znów ich mieć blisko, do ochrony w waszym życiu. Poczujecie, odgadniecie ich obecność, a tylko zawołajcie o pomoc strażnika swego. On nie opuszcza, bo zadanie jego takie jest, by dozgonnie was chronić. Pamiętajcie, dzieci Boże umiłowane, Pan Bóg daje wam wszelkie ochrony duszy i ciała waszego, z Miłości Swej wielkiej. Wasza wola!... Tyle wolności daje Najwyższy Pan nasz, aby nie zmuszone dzieci Jego przyszły do Niego z wolnej woli i miłości…
Dziękujcie im, wyrażajcie swe zdziwienie dzieci Bożych, podziękowanie, wzywajcie pomocy, porozumiewajcie się dla zgody, a przestrzegajcie tego związku waszych dusz z nimi, by zażyłość była wielka. To dla dobra waszego, a w drodze jasnej, którą kroczyć trzeba do Pana Boga.

1. Spowiedź – sakrament pojednania

sł. B. o. Pio: …Do spowiedzi, czyli sakramentu pojednania, należy iść przygotowanym, a nie z tzw. doskoku. To bardzo ważny moment waszego spotkania z Panem Bogiem Miłosiernym. On to wysłucha waszego wnętrza, a dopatrzy, co niewypowiedziane. Wszystko bolesne, kolące duszę waszą, musi być ukazane, a opatrzone. Ukazać najtrudniej, gdy głęboko ukryte, a nie do ukazania na zewnątrz. Lecz to właśnie ten kolec trzeba wyciągnąć, bo właśnie moment wyciągania najwięcej bolesny. Należy to przemóc, choć bolesność duża. Wypowiedziane, pozostaje poza tobą, a gdy dojdzie żal przed Panem Bogiem ujawniony, a jeszcze dążenie do poprawy w pokorze i przepraszanie Boga Najwyższego – Samej Miłości, następuje ujawnienie w duszy działania Miłosierdzia Pańskiego, ofiarowanego grzesznym dzieciom Bożym. Dziecko Boże dobrze sprawujące pokutę, w żalu i postanowieniu swej poprawy, a także zaniechaniu grzechu, który sprawił zamęt duszy, staje się dzieckiem radosnym, bo czerpie bezgranicznie ze źródła łask Miłosierdzia Bożego, wam darowanego. Zauważcie sami, jak leczycie ranę. Zastosowanie odpowiedniego leku przyśpiesza gojenie tak, że nawet nie musi być blizna, uśmierza ból i żałość. Tak też sprawa waszego sumienia, oczyszczania u stóp konfesjonału ma się w podobieństwie rany fizycznej. Tu duch cierpi, on ma ranę do leczenia. Nigdzie nie ma lekarstwa na tego typu zranienia i bóle, jest tylko miejsce, w którym czeka Miłosierdzie Boże. Czeka, by ogarnąć, uzdrowić, zabezpieczyć, przyjąć i zaopatrzyć na przyszłość. Lekarstwo nad lekarstwa dla zbolałej duszy krzyczącej, a czasem całkowicie z bólu milczącej i nie mogącej nawet krzyczeć. Korzystajcie z tego lekarstwa dla duszy! To lekarstwo ma jeszcze inne walory, bo nie dopuszcza do zranień, gdy często się z niego korzysta. Pamiętajcie o tym i wskazujcie tym zranionym, szukającym lekarstwa na zranienia duszy.

1. Ofiara Krwi Pańskiej

sł. B. o. Pio: Otóż każda dusza żyjąca na ziemi czy tu (w rejonach Bożych), jest duszą potrzebującą wybawienia. Pan nasz, Jezus Chrystus, przelał Swą Najświętszą Krew za nas wszystkich w Ofierze Swej cudownej Miłości, największej Ofierze, jaką złożyć mógł dla nas wszystkich Panu Bogu podległych. Miłość Jego cudowna jest Miłością, w której cud zawarty, cud Miłości wskrzeszający wszelką dobroć, wszelkie radości i życzliwość świata. W Ofierze Krwi Swojej zawarł wybawienie dusz, zbawienie ich przez Krzyż Jego! Tę Ofiarę dano też wam na ziemi, by sprawować nieustająco dla upamiętnienia i zbawienia tych sprawujących, i uczestniczących, a wierzących w tajemnicę zbawienia Jego na krzyżu. Tę Ofiarę sprawujcie też duchowo, bo możecie. Ona dla wszystkich dusz, więc przyprowadzajcie dusze one do ołtarza Ofiary Pańskiej, by zaczerpnąć łaski zbawienia swego, bo każdemu ona dana.

16. Jak się bronić przed złem

sł. B. o. Pio: …jak postępować, jak żyć, jak się bronić przed złem w walce ducha z ciemnością świata materii.
Brońcie się przed złem atakującym, przed pokusami tego świata. To ciężka walka, bo zbroją waszą duch wasz, który uniesiony być musi, by wygrać, a zwrócony do Nieba i o pomoc krzyczący, i otrzymujący. W waszej woli do podjęcia tej walki mieści się już zwycięstwo. To wy musicie stale uważać na podstępy zła, które czyhają na swą zdobycz i wykorzystują każdą sposobność. Utrzymujcie swego ducha w czystości moralnej, psychicznej, a także na poziomie ciała fizycznego. To bardzo ważne, by te trzy poziomy były w równowadze! One w harmonii, a duch wasz wzlatujący coraz wyżej. Weźcie ducha swego i oddajcie z woli swej Panu, który spragniony każdej duszy, by ją posiąść z Miłości. Ta radość spotkania z Panem Miłosiernym i Cudownym zostawia ślad na całe wasze życie ziemskie i wówczas dusza nie zginie, choć może być atakowana gwałtownie. Pan na straży tej duszy staje, by ratować …

1. Gradacja Bożej ochrony a stopień wiary

bł. o. Pio: Nie obawiajcie się więc niczego, bo w zbliżaniu do Pana Boga zawsze na ziemi stoczyć musicie walkę ze złem, które jest, a które pożywia się takimi duszami, które Światło Boże w sobie gaszą własnymi grzechami. Gdy odstąpią od grzechu i wołają Pana swego, miłują i pragną Woli Jego, Bóg nie opuszcza, a chroni dziecko Swoje i oświeca, ogarnia Swą Miłością. Gdy nie ma poprawy, Bóg nie opuszcza dziecka Swego a strzeże, daje upomnienia, daje możliwość i czas dla poprawy. Wówczas czuwajcie, by wiedzieć, kiedy będą te znaki w życiu waszym. Pan Bóg odstępuje, gdy wola nie jest poddana, gdy nie ma poprawy mimo przyrzeczenia, gdy dusza ślepnie i nie widzi Światła. Jeszcze ratowana jest ta dusza poprzez pomocników z Nieba i ziemi. Gdy i to nie daje żadnej poprawy, Pan Bóg nie daje Swego błogosławieństwa i pozostawia duszę w ciemnościach, aż sama wołać będzie o Światło Boże...

1. Czerń i biel duszy a konfesjonał - 2 przeciwności, konsekwencje i oczyszczanie

bł. o. Pio: W świecie jest stała walka dwóch przeciwności, które zwykle razem łączone a do rozdzielania kwalifikowane. Dobro i zło to tak, jak białe i czarne. Szybko czarnym zastąpić można białe, bo białe jest delikatne, subtelne i z niego można wiele kolorów wyprowadzić w różnych odcieniach. Z czarnego nie, to jest kolor zdecydowanie twardy. Nie można dopuścić, by biel była zaczerniona! Nigdy nie doczyścisz bieli, gdy zaćmi ją czerń. Tak i na naszej duszy formująca się biel czasem doznaje zaczernienia. Co wówczas robić trzeba?...

1. Tajemnica oddawania wszystkiego Matce

bł. o. Pio: Największym darem dla was jest Jej Miłość, błogosławieństwo, Jej troskliwość, opieka, Jej wysłuchanie, a następnie przedkładanie Synowi. Syn Ją po to zatrudnił, aby przynosiła, przyprowadzała Jemu Swoje dzieci. Matka jest najcudowniejszą z matek. Zawsze do Niej się zwracałem za życia ziemskiego, jak do prawdziwej Matki, bo Jej Serce ogarniało Miłością taką, jakiej pragnąłem od matki. Przychodziła od Niej z wielką siłą i w wielkim wysłuchaniu mnie. Matka uczyła mnie. Tak rozmawiałem, tak Jej zanosiłem wszystkie sprawy, tak jak i wy. Dawała, kiedy zanosiłem, kiedy się skarżyłem, kiedy coś bolało - oddawałem Jej.
…Oddawajcie Jej, oddawajcie! Im szybciej to zrobicie, tym lżej dla was, szybciej będziecie na dobrej drodze, szybciej staniecie na nogi by pójść dalej, bez balastu, bez emocji, bez żalu, bez cierpienia, choć cierpienie zawsze potrzebne.
Dzieci, cierpienie jest potrzebne, musicie to zrozumieć. Potrzebne Bogu, by wskazał drogę, drogę Swego życia na ziemi, by iść za Nim. Nie wybierajcie innej ścieżki, bo ta będzie nie dobra, zaprowadzi do nikąd. Ścieżka bez cierpienia to żadna ścieżka, bez kolców, bez kamieni ostrych - żadna ścieżka, prowadzi do nikąd! Wybierzcie tę najtrudniejszą, tam Bóg, który na was czeka z Miłością! To będzie krótsza, bez zawiłości, prosta, jasna, otwarta dla każdego, ale wąska – nie każdy przejdzie! Bez umocnienia trudno przejść…



SPIS TREŚCI:


1 Prowadzenie przez zawiłości duchowe
2 Miłość do Zbawiciela – cierpienie
3 Potęga Miłości miłosiernej
4 Bilokacja
5 Popatrz oczami duszy
6 Jak zbliżyć się do Krzyża św.
7 Słowa Pana Jezusa jako kwiat duszy
8 Nakreślenie zadania dla duszy wybranej
9 Miłość Boża
10 Porozumiewanie duchowe i rola Aniołów Stróżów
11 Spowiedź – sakrament pojednania
12 Odpowiedzi na pytania
13 Ofiara Krwi Pańskiej
14 Pomoc w pielgrzymowaniu
15 Wskazówki do pielgrzymowania
16 Jak się bronić przed złem
17 Służebna rola - podejmowanie uwalniania
18 Żniwiarze Pańscy
19 Gradacja Bożej ochrony a stopień wiary
20 Konsekwencje spotkania z duchami nieczystymi i sposoby walki
21 Służba dla Pana i zapowiedź obdarowania
22 Czerń, biel duszy a konfesjonał-2 przeciwności, konsekwencje, oczyszczanie
23 Boża dbałość o osobę wybraną
24 Kapłańska posługa
25 Wspomaganie potrzebujących
26 Spokrewnienie duchowe i rozmowy szkoleniowe
27 Rycerstwo w armii Chrystusa Pana
28 Wspólne zadania
29 Tajemnica oddawania wszystkiego Matce
30 Trudy wybraństwa
31 Złota kula – ochrona przed atakującym światem
32 Czuwanie serca
33 Drabina do Nieba
34 Troska o własną ścieżkę
35 Niespodzianka
36 Jedność drogi małżonków
37 Kroczenie ku Miłosierdziu Pańskiemu
38 Ważność słuchania Pana przez zakonników
39 Rycerze Tronu Bożego
40 Próby ogniste - jak wyglądać ma istnienie i działanie na ziemi
41 Analogie życia
42 Ustatkowanie duchowe
43 Konfrontacja dusz - cierpienie odrzucenia
44 Rozmowa na wszystkie strony
45 Modlitwy, modlitwy, modlitwy…
46 Wspólnota serc
47 Fundament ziemskiej miłości
48 Idźcie drogą Jezusa patrząc przez pryzmat miłości
49 Grupa dusz przynależnych Panu
50 Pan chce byś Mu zawierzyła i idź do przodu
51 Wspomaganie sług Bożych
52 Opowiedz o sobie Panu i przyzwól na zbliżenie
53 Troska M. o swe dziecko
54 Ojciec nie karze a uczy i obdarza
55 Konieczność nieustannego czuwania
56 Prezent kanonizacyjny mocą uświęconego kapłaństwa
57 Oferta Świętego
58 Zbiory po zasiewie
59 Dary Pana dla znaczonych w służbie Bożej
60 Co robić, by być w czystości duchowej
61 Droga pielgrzymia grupy modlitewnej
62 Zasady rozpoznawania głosu
63 Pokój w sercu miernikiem prawdy
64 Gorliwość
65 Służba szczególna
66 Dusze zbłąkane
67 Zawierzenie dziecka Bożego lekiem na lęk
68 Panta rei, początek i koniec
69 W ufności przechodźcie progi swoje
70 Blaski i cienie wybraństwa
71 Przymioty wymagane w służbie Bożej
72 Korzystanie z doświadczeń poprzedników
73 Egzamin dojrzałości wiary i ufności
74 Wskazówki dla M.
75 Już płomień a nie iskra
76 Miłość duszy jak tafla wody przeźroczystej
77 Podróże duchowe w rejony Bożych poletek
78 Dar choroby
79 Progres zlecanych spraw dla wybranej Bożej dzieciny
80 Wilk w owczej skórze w zagrodzie i wokół niej
81 Miłość i przebaczenie w ziemskim życiu i w wieczności
82 Jedność owczarni Pańskiej
83 Boże niespodzianki jako konsekwencje pracy dla Pana
84 Potwierdzenie obietnicy Pana
85 Wyzwalanie z ducha przeciwnego
86 Sprzymierzeniec
87 Cierpienie jako narzędzie dla uzyskania czystki duchowej
88 Wszystko ma swój czas
89 Zawierzenie, ufność i wytrwałość
90 Duchowi pomocnicy
91 Dwa duchy nabożności
92 Egzamin z tęsknoty za Bogiem
93 Widzą tylko krąg swoich spraw
94 Przyczyny drzemania radości
95 Zasiew królestwa Bożego
96 Pan jest Zwycięzcą
97 Spowiednik - dar Nieba
98 Drobiazgi codzienności
99 Przybytek ustanowiony w Planach Bożych
100 Nieugięta wola człowieka koniecznością dla oczyszczenia
101 Lekarz dusz owładniętych duchem niemocy
102 Świętość
103 Wielkość uczynków wg skali ziemskiej i Nieba
104 Jeszcze jedna ofiara acedii
105 Wyzwolenie mocą ofiary
106 Dar radości serca dla czynienia miłosierdzia w świecie
107 Jedna z dróg do Światłości – burze przejściowe
108 Maleńkość przedstawiona Wielkości
109 Boże światło w człowieku wybranym

ZESZYTY


  • Zeszyt 1
    Słowa do narodu polskiego
    więcej


  • Zeszyt 2
    Modlitwy Mirjan
    więcej


  • Zeszyt 3
    Ziemska droga człowieka w świetle życia Syna Człowieczego
                             więcej

  • Zeszyt 4
    Duchowe nauki o.Pio
    więcej


  • Zeszyt 5
    Relacje dusz z rejonów życia wiecznego
    więcej

  • Zeszyt 6
    Jesteś Naszą radością
    więcej


  • Zeszyt 7
    Skarbiec i klejnoty Mirjan
    więcej


  • Zeszyt 8
    Dzieła Miłosierdzia Bożego, zalążek                         duchowy,
                            zawierzenie,                         zaślubiny
                            mistyczne
                             więcej

  • Zeszyt 9
    Koło Miłości Miłosiernej więcej


  • Zeszyt 10
    Boże zapiski

    więcej


  • Zeszyt 11
    Sny i wizje Mirjan
    więcej